Mark 4 — SBL

4Verse 1Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν. καὶ ⸀συνάγεται⁺πρὸς αὐτὸν ὄχλος ⸀πλεῖστος⁺ὥστε αὐτὸν ⸂εἰς πλοῖον ἐμβάντα⁺καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ⸀ἦσαν^{+Verse 2}καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλά, καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ·^{Verse 3}Ἀκούετε. ἰδοὺ ἐξῆλθεν ὁ ⸀σπείρων⁺σπεῖραι.^{Verse 4}καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν ὃ μὲν ἔπεσεν παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ ἦλθεν τὰ πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτό.^{Verse 5}⸂καὶ ἄλλο⁺ἔπεσεν ἐπὶ τὸ πετρῶδες ⸀ὅπου⁺οὐκ εἶχεν γῆν πολλήν, καὶ ⸀εὐθὺς⁺ἐξανέτειλεν διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς·^{Verse 6}⸂καὶ ὅτε ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος⁺⸀ἐκαυματίσθη⁺καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη.^{Verse 7}καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ συνέπνιξαν αὐτό, καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκεν.^{Verse 8}καὶ ⸀ἄλλα⁺ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλήν, καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ ⸀αὐξανόμενα⁺καὶ ἔφερεν ⸂ἓν τριάκοντα καὶ ἓν ἑξήκοντα καὶ ἓν⁺ἑκατόν.^{Verse 9}καὶ ἔλεγεν· ⸂Ὃς ἔχει⁺ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.^{Verse 10}⸂Καὶ ὅτε⁺ἐγένετο κατὰ μόνας, ⸀ἠρώτων⁺αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα ⸂τὰς παραβολάς⁺.^{Verse 11}καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Ὑμῖν ⸂τὸ μυστήριον δέδοται⁺τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ· ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα γίνεται,^{Verse 12}ἵνα βλέποντες βλέπωσι καὶ μὴ ἴδωσιν, καὶ ἀκούοντες ἀκούωσι καὶ μὴ συνιῶσιν, μήποτε ἐπιστρέψωσιν καὶ ἀφεθῇ ⸀αὐτοῖς^{+Verse 13}Καὶ λέγει αὐτοῖς· Οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν ταύτην, καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθε;^{Verse 14}ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει.^{Verse 15}οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν ὅπου σπείρεται ὁ λόγος, καὶ ὅταν ἀκούσωσιν ⸀εὐθὺς⁺ἔρχεται ὁ Σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον ⸂εἰς αὐτούς⁺.^{Verse 16}καὶ οὗτοί εἰσιν ⸀ὁμοίως⁺οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι, οἳ ὅταν ἀκούσωσιν τὸν λόγον ⸀εὐθὺς⁺μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν,^{Verse 17}καὶ οὐκ ἔχουσιν ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσιν, εἶτα γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον ⸀εὐθὺς⁺σκανδαλίζονται.^{Verse 18}καὶ ⸀ἄλλοι⁺εἰσὶν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι· ⸂οὗτοί εἰσιν⁺οἱ τὸν λόγον ⸀ἀκούσαντες^{+Verse 19}καὶ αἱ μέριμναι τοῦ ⸀αἰῶνος⁺καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι εἰσπορευόμεναι συμπνίγουσιν τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται.^{Verse 20}καὶ ⸀ἐκεῖνοί⁺εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες, οἵτινες ἀκούουσιν τὸν λόγον καὶ παραδέχονται καὶ καρποφοροῦσιν ⸂ἓν τριάκοντα καὶ ἓν ἑξήκοντα καὶ ἓν⁺ἑκατόν.^{Verse 21}Καὶ ἔλεγεν ⸀αὐτοῖς⁺Μήτι ⸂ἔρχεται ὁ λύχνος⁺ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ⁺ἢ ὑπὸ τὴν κλίνην, οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν ⸀τεθῇ;^{Verse 22}οὐ γάρ ἐστιν ⸀κρυπτὸν⁺ἐὰν μὴ ⸀ἵνα⁺φανερωθῇ, οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον ἀλλʼ ἵνα ⸂ἔλθῃ εἰς φανερόν⁺.^{Verse 23}εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.^{Verse 24}καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Βλέπετε τί ἀκούετε. ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν⁺καὶ προστεθήσεται ⸀ὑμῖν.^{Verse 25}ὃς γὰρ ⸀ἔχει⁺δοθήσεται αὐτῷ· καὶ ὃ⁺οὐκ ἔχει, καὶ ⸀ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ.^{Verse 26}Καὶ ἔλεγεν· Οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ⸀ὡς⁺ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς^{Verse 27}καὶ καθεύδῃ καὶ ἐγείρηται νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ ὁ σπόρος ⸀βλαστᾷ⁺καὶ μηκύνηται ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός.^{Verse 28}⸀αὐτομάτη⁺ἡ γῆ καρποφορεῖ, πρῶτον χόρτον, ⸂εἶτα στάχυν, εἶτα⁺⸂πλήρης σῖτον⁺ἐν τῷ στάχυϊ.^{Verse 29}ὅταν δὲ ⸀παραδοῖ⁺ὁ καρπός, ⸀εὐθὺς⁺ἀποστέλλει τὸ δρέπανον, ὅτι παρέστηκεν ὁ θερισμός.^{Verse 30}Καὶ ἔλεγεν· ⸀Πῶς⁺ὁμοιώσωμεν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ, ἢ ἐν ⸀τίνι⁺⸂αὐτὴν παραβολῇ θῶμεν⁺;^{Verse 31}ὡς ⸀κόκκῳ⁺σινάπεως, ὃς ὅταν σπαρῇ ἐπὶ τῆς γῆς, ⸂μικρότερον ὂν⁺πάντων τῶν ⸀σπερμάτων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς—^{+Verse 32}καὶ ὅταν σπαρῇ, ἀναβαίνει καὶ γίνεται ⸂μεῖζον πάντων τῶν λαχάνων⁺καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους, ὥστε δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῦν.^{Verse 33}Καὶ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον, καθὼς ἠδύναντο ἀκούειν·^{Verse 34}χωρὶς δὲ παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς, κατʼ ἰδίαν δὲ τοῖς ⸂ἰδίοις μαθηταῖς⁺ἐπέλυεν πάντα.^{Verse 35}Καὶ λέγει αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὀψίας γενομένης· Διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν.^{Verse 36}καὶ ἀφέντες τὸν ὄχλον παραλαμβάνουσιν αὐτὸν ὡς ἦν ἐν τῷ πλοίῳ, καὶ ἄλλα ⸀πλοῖα⁺ἦν μετʼ αὐτοῦ.^{Verse 37}καὶ γίνεται λαῖλαψ ⸂μεγάλη ἀνέμου⁺, ⸂καὶ τὰ⁺κύματα ἐπέβαλλεν εἰς τὸ πλοῖον, ὥστε ⸂ἤδη γεμίζεσθαι τὸ πλοῖον⁺.^{Verse 38}καὶ ⸂αὐτὸς ἦν⁺⸀ἐν⁺τῇ πρύμνῃ ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιον καθεύδων· καὶ ⸀ἐγείρουσιν⁺αὐτὸν καὶ λέγουσιν αὐτῷ· Διδάσκαλε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἀπολλύμεθα;^{Verse 39}καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ καὶ εἶπεν τῇ θαλάσσῃ· Σιώπα, πεφίμωσο. καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.^{Verse 40}καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Τί δειλοί ἐστε; ⸀οὔπω⁺ἔχετε πίστιν;^{Verse 41}καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν, καὶ ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους· Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν ὅτι καὶ ὁ ἄνεμος καὶ ἡ θάλασσα ⸀ὑπακούει⁺αὐτῷ;